atlantis-on

First Love First Hurt : part 1

"เจตนา" หรือที่เพื่อนๆเรียกกันว่า " จินตนา " เธอรักการร้องเพลงเป็นชีวิตจิตใจ ความใฝ่ฝันของเธอคือการได้มีคอนเสิร์ตเป็นของตัวเอง และมีศิลปินรับเชิญ อาทิเช่น ซีลิน ดิออน,คริสติน่า อาเกียลิร่า และผู้ที่เธอให้ความเคารพดุจแม่บุญธรรม บียอนเช่ โนว์ แต่ตอนนี้เธอคงเป็นได้แค่ บียอนเซ่ โลว์ ไปก่อน

แต่ความใฝ่ฝันของเธออีกอย่างคือการได้เข้าเรียนในโรงเรียนชายล้วน!

จินตนา เป็นคนรักสนุก และเป็นที่รักของเพื่อนๆ เนื่องจากเธอมักจะสร้างเสียงหัวเราะและรอยยิ้มให้เพื่อนๆแบบไม่ตั้งใจ

หลายๆครั้งเธอมักจะเล่าเหตุการณ์ที่มันคงไม่ตลกสำหรับเธอเลย แต่มันเป็นเรื่องตลกมากสำหรับเพื่อนๆ

มีอยู่วันหนึ่งเธอมาโรงเรียนเช้ามาก และอารมณ์ดีเป็นพิเศษ เพราะเมื่อคืนเธอเพิ่งได้ดูหนังเรื่อง The sound of music และเธอก็เลยจินตนาการว่าตัวเองเป็น มาเรีย นางเอกของเรื่อง

เธอเดินไปที่สวนนกของโรงเรียนเพื่อไปร้องเพลงประสานเสียงกับเหล่าบรรดานกที่เธอให้อาหารเป็นประจำ

Doe, a deer, a female deer...........Ray, a drop of golden sun.........

เสียงร้องของจินตนาก็ขับลำนำขึ้นประสานกับบรรดาเสียงนกที่เธอกำลังให้อาหารอยู่

แต่ทันใดนั้น นกมาร์คอ สีแดง แซมเขียวที่หางซึ่งเป็นนกตัวโปรดของจินตนา ชื่อ”อีแต้ว” บินผ่านหน้าเธอ

ระหว่างที่บิน          ปีกของมันได้กระพือพัดเอาเม็ดข้าวสารที่ลอยอยู่ กลับเข้าไปลงในคอของจินตนา

"โฮ่กๆ .. โฮกกกก............ขากกกก... ทุ้ย.. อีแต้ว"

เหตุการณ์ครั้งนั้น ทำให้จินตนาร้องเพลงไม่ได้อยู่หลายวัน   และอีแต้วเองก็อดข้าวไปหลายมื้อทีเดียว

***********************************

อันที่จริงแล้วที่เธออยากเข้ามาอยู่ที่ รร.ชายล้วน เพราะเธอหวังว่าจะได้เจอผู้ชายดีๆ ซักคนที่เธอรักเค้าได้จริง

เพราะเธอเองนั้นก็มีคนมารักมากมาย เพียงแต่เธอกำลังมองหาคนใช่…..เท่านั้น

………

สนามวอลเล่ย์บอล เป็นที่ประจำของเธอและบรรดาเพื่อนๆ ที่มาเล่นกีฬาและสังสรรค์ จินตนาเป็นตัวแทนนักกีฬาของโรงเรียนในตำแหน่ง "ลิเบอร์รัล" หรือที่เรียกว่า "ตัวรับอิสระ" เธอภูมิใจกับตำแหน่งนี้มาก เพราะกว่าที่จะได้มา เธอต้องเจ็บกับการ "ซ้อมรับลูก" ด้วย แขน ,มือ, เท้า, หน้าอก, รวมทั้งใบหน้า จึงทำให้ใบหน้าของเธอนั้นดูอูมอิ่ม

มีอยู่วันหนึ่ง หนุ่มน้อยหน้าใส ร่างกำยำสูงโปร่ง และเป็นดรัมเมเยอร์ของโรงเรียน " พฤกษ์ " เดินตรงเข้ามาในสนามวอลเล่ย์

แน่นอนว่าบรรดาสาวๆชาวเรา ต่างพยายาม "แอ๊บ" เท่าที่ความสาวของนางๆ จะมีอยู่

" เจต "

เสียงแหบห้าวเหมือนเสียงเพิ่งแตกหนุ่ม แต่ทุ้มและนุ่ม ดุจเสียงกระซิบที่ข้างหู

ทันทีที่ๆสิ้นเสียง จินตนาไม่สามารถขยับตัวได้ ราวกับถูกมนต์สะกดของนางมารร้ายเมดูซ่า แต่เธอพยายามรวบรวมสติและหันกลับไปตอบว่า

“ ทำไมไม่เรียกว่า จิน ล่ะ แหมคนกันเอง “

สายตาทุกสายในสนามจ้องมาที่เธอ เหมือนสายตาของเหล่าไฮยีน่าที่จ้องจะตะครุบเหยื่อในทุ่งหญ้าสะวันน่า

“ เออ นั่นแหละ ! จะอะไรก็ช่างเหอะ เอานี่ คอไก่ “ พฤกษ์ยื่นถุงไก่ร้านชื่อดังแถวโรงเรียนให้ จิน

“ เธอ ….เธอรู้ได้ยังไง ว่าเราชอบ แทะ เอ๊ย ทาน คอไก่ "

แววตาของ จิน เป็นประกายใสดุจดวงตาของสาวน้อยในการ์ตูนญี่ปุ่น

“ อ้าวเหรอ! เราไม่รู้หรอก เออ ถ้าชอบเดี๋ยววันหลัง ซื้อมาให้แทะ เอ๊ย กินนะ แต่ตอนนี้ ฝากเอาไปให้อาจารย์ เย็นจิต หน่อยดิ เราส่งงานอาจารย์ช้าเลยต้องซื้อไปเซ่นหน่อย เห็นแกชอบซื้อไปให้หมาแกที่บ้านว่ะ เราจะรีบไปรับ หญิง ด้วย ช้าโดนฆ่าแน่“

คำพูดของพฤกษ์  ทำให้  จิน อยากจะวิ่งออกไปจากตรงนั้นให้เร็วที่สุด เธออยากจะตะโกนความรู้สึกที่อัดอั้นอยู่ให้สุดเสียง แต่ดีที่ว่าเธอเคยฝึกความอดทนอดกลั้นในวิชาลูกเสือสำรอง เธอรวบรวมสมาธิ พูดออกไปด้วยท่าทีที่จริงจัง และน้ำเสียงที่ราบเรียบ

“ พฤกษ์… เราซึ้งใจแทนครูเย็นจิตจังเลย เธอช่างเป็นคนมีน้ำใจ มีเมตตาต่อสัตว์ และยังตรงต่อเวลาอีก

ไม่เป็นไร เดี๋ยวเราเอาไปให้เอง        รีบไปเถอะ     เดี๋ยวจะไม่ทัน”

พฤกษ์ยิ้มให้และวิ่งจากไปโดยเร็วที่สุด   ถึงแม้จะวิ่งไปโดยเร็วแบบไม่เห็นฝุ่นก็ตาม      แต่รอยยิ้มของเขาก็ยังคงตราตรึง จนทำเอา สาวๆแถวนั้น ต่างอยากจะรุมขย้ำฉีกเนื้อ ของเธอเป็นชิ้นๆ

“ ปานตะวัน “ หรือชื่อจริงว่า “ปานเทพ “ ถาม จินว่า

“ ทำไม เค้าเข้ามาคุยกับเธอ ล่ะ อี จิน”

จินนิ่งไปอยู่นาน คิดว่าถ้าบอกความจริงไปคงไม่ดีแน่ เพราะทั้งเค้าและเราเองอาจจะเสียหาย

ดีไม่ดี อาจจะทำให้ความสัมพันธ์ที่คบกันเค้ามา ต้องยุติลงเพียงเท่านี้แน่ เธอเลยตอบไปว่า

"ก็ ชั้นสวยจริง" 

หลังจากวันนั้นมา เพื่อนๆของเธอก็ไม่กล้าถามอะไรเกี่ยวกับเรื่องนั้นอีกเลย …………..